माणसं बदलत नसतात कालांतराने, ती मुळात कशी आहेत हे कळतं.

खूप दिवसांनी सारं दाटून आलंय सगळ्या आठवणींना मन भेटून आलंय.

माणसाला परकं कोण हे कळण्यापेक्षा आपलं कोण हे कळायला जास्त वेळ लागतो.

खरतर धोका त्याच लोकांना मिळतो जे लोक कधीच दुसऱ्यांना धोका ध्यायचा विचार पण करत नाहीत.

प्रेम तर कालपण होतं आणि आजपण आहे, पण नशीब कालपण नव्हतं आणि आजपण नाही.

कधीकधी सर्वात मजबूत लोक तेच असतात जे बंद दाराच्या मागे रडतात.

तिला जायचं होत ती गेली, मला गमवायच होत मी गमावलं, फरक फक्त एवढाच, तिने जीवनाचा एक क्षण गमावला, आणि मी एका क्षणात जीवन.

दुःख वाटते जेव्हा तुम्हाला हे समजते की तुम्ही एखाद्या व्यक्तीसाठी तितके महत्वाचे नाही जितके तुम्हाला वाटले होते.

तू मला सोडून गेलीस, आता मी कोणालच दोष देऊ शकत नाही, कारण बघ न माझे हृदय पण, सर्वात मोठे धोकेबाज निघाले, ते पण फ़क़्त तुझ्यासाठी धडधडत आहे .!

नाही आठवण काढलीस तरी चालेल, पण विसरून मात्र जाऊ नकोस.